Oude flipperonderdelen als decoratie: speelvelden, backglass en muntdeuren aan de muur

Niet elke flipperkast is te redden. Sommige komen binnen met een verrotte kast, een speelveld dat tot op het blote hout is geschuurd, of een onderdelenlijst die zo lang is dat het verstandigste is de nederlaag te erkennen en de goede stukken te bewaren.

En sommige onderdelen overleven hun kast eenvoudigweg. Een reserve-backglass. Een luidsprekerpaneel uit een spel dat is gesloopt. Een set poten die van een restauratie is overgebleven. Dit zijn prachtige objecten — met de hand getekend artwork, in acht kleuren gezeefdrukt, ontworpen om vanaf de andere kant van een rumoerige zaal bekeken te worden — en ze verdienen beter dan een plank in de garage.

Hier leest u wat u ermee kunt doen, en hoe u dat doet zonder het onderdeel of uw muur te verwoesten.

Eerst de ongemakkelijke vraag

Voordat u iets doorzaagt: is de kast werkelijk niet meer te redden?

Een speelveld in redelijke staat van een gewilde titel is aanzienlijk meer waard voor iemand die dat spel restaureert dan als kunstwerk. Hetzelfde geldt voor een backglass, vaak het lastigst te vervangen onderdeel van een hele kast. Hebt u onderdelen van een korte oplage of een verzamelaarstitel in handen, dan zijn tien minuten op de Internet Pinball Database en een bericht op een forum de moeite waard voordat u naar de boormachine grijpt.

Ideale decoratie komt van wat niemand betwist: een veelvoorkomende titel, een speelveld waarvan het artwork is doorgesleten, een gebarsten set plastics, een kast die te ver heen is om op te bouwen. En bedenk dat „niet te redden” vaak betekent „de elektronica is dood”, en dat is doorgaans juist het best repareerbare onderdeel — onze gids over een print repareren of vervangen is de eerlijke versie van dat gesprek.

Het speelveld: het pronkstuk

Een speelveld aan de muur is het indrukwekkendste wat u met een dode kast kunt doen. Het is groot — ergens tussen ruwweg 16½ × 41½ inch en 27 × 51¾ inch, afhankelijk van fabrikant en tijdvak — en het draagt de hele visuele identiteit van het spel.

Twee stromingen bij de voorbereiding. Kaal maken levert een vlak, grafisch, posterachtig object op waarbij het artwork het woord voert. Bezet laten behoudt de ramps, targets en pop bumpers, wat veel driedimensionaler is en veel duidelijker een flipperkast — maar het betekent ook dat de muur elk van die mechanieken draagt.

Lijst het hoe dan ook in. Een eenvoudige zwarte houten omranding verstijft het paneel, beschermt de randen en voorkomt dat het als sloopmateriaal oogt. Eén atelier dat dit commercieel doet, lijst in op ongeveer 24 × 44 inch bij zo'n 30 lb (14 kg) en schrijft zware pluggen tot 100 lb voor — een nuttig ijkpunt, en een herinnering dat dit een klus is met twee bevestigingen in stijlen of metselwerk, nooit een schilderijhaakje in gipsplaat.

Een paar praktische punten die het enthousiasme graag overslaat:

• Weeg het uwe. Een kaalgemaakt speelveld draagt één persoon comfortabel. Een volledig bezet exemplaar, met mechanieken en bedrading nog aan de achterkant, is een heel ander object.
• Uit de zon. Gezeefdrukte speelveldinkten verbleken, en een muur op het zuiden bleekt een speelveld in een paar zomers. Dit is de meest voorkomende manier waarop mensen een stuk verpesten waar ze trots op waren.
• Verzegel een versleten speelveld niet „ter bescherming”. Blanke lak aanbrengen is een restauratievaardigheid met echte chemie erachter, en een spuitbus over veertig jaar oude inkt kan het artwork optillen, laten craqueleren of oplossen. Gaat het aan een muur in een droge kamer, dan hoeft het niet verzegeld.
• Let op de achterkant. Laat u de mechanieken zitten, dan heeft de lijst genoeg diepte nodig zodat niets tegen de muur drukt.

Verlicht het, en het is geen plat object meer

Dit is het onderdeel dat een aardig stuk sloopwerk verandert in iets waar mensen naar vragen.

Een flipperspeelveld heeft tientallen doorschijnende kunststof inserts in het hout — de pijlen, de cijfers, de bonusladders — en elk daarvan is een venster dat bedoeld is om van onderaf verlicht te worden. Verlicht ze en het speelveld doet aan uw muur precies wat het in de kast deed: het gloeit, het artwork krijgt diepte, en in een schemerige kamer wordt het de lichtbron in plaats van iets waar u een lamp op richt.

Drie manieren, in oplopende volgorde van moeite:

1. Een kant-en-klare kit. Die bestaan en ze zijn goedkoop. De speelveldverlichtingskit van The Pinball Scientist verlicht tot vijftig inserts vanaf één streng met opschroefbare kapjes, zonder solderen, voor ongeveer 40 $. Wilt u het effect en niet het project, begin dan hier.
2. Een ledstrip achter het paneel. Monteer een diffuse strip in de lijstholte zodat die de achterkant van het speelveld aanlicht. Minder precies dan verlichting per insert, maar bijna zonder werk.
3. De originele fittingen hergebruiken. Heeft het speelveld nog zijn lampfittingen en kabelboom, dan kunt u ze voeden met een laagspanningsvoeding. Dit is het antwoord van de purist en het oogt het mooist — maar het is bedradingswerk, zie de veiligheidsnotitie hieronder.

Kiest u leds en wilt u kleurtemperatuur, helderheid en de reden begrijpen waarom sommige leds in een kast verkeerd ogen, dan behandelen onze complete gids voor ledverlichting en de eerlijke vergelijking led versus tl hetzelfde terrein voor een werkende kast, en de redenering gaat één op één op.

Het enige verlichtingsproduct dat wij voeren is bedoeld voor een kast en niet voor een muur: een led-vervanging voor de tl-buis in de backbox van de Gottlieb System 80B. Is uw project een werkende kast met een dode backboxbuis en geen wandstuk, dan is dat het artikel — en de diagnose van de backboxverlichting vertelt u of de buis werkelijk het probleem is.

Backglass en translites

Het backglass is het mooiste object in de hele kast en het kwetsbaarste dat u zult hanteren.

Het artwork is aan de binnenkant van het glas geschilderd, in spiegelbeeld, laag voor laag. Dat betekent dat het vanaf uw kant beschermd is en aan de andere kant volledig blootligt — en na veertig jaar verliest de inkt zijn hechting op het glas en begint hij af te bladderen. Zodra het bladderen begint, is het progressief en in de praktijk onomkeerbaar.

Dus: houd een backglass uit direct zonlicht, houd het uit de buurt van warmte, en verlicht u het, doe dat dan zacht en op afstand. Een hete lamp vlak achter een bladderende plek versnelt de schade. Leds helpen hier eenvoudigweg omdat ze koel blijven.

Ondersteun de hele onderrand in plaats van de hoeken te klemmen, hang het waar niets ertegenaan kan stoten, en bladdert het al, vraag dan advies voordat u er wat dan ook op aanbrengt — de community heeft uitgesproken en goed beproefde meningen over wat een backglass bewaart en wat het vernielt, en dit is niet de plek om te improviseren.

Translites — de bedrukte kunststofvellen die op latere kasten het geschilderde glas vervingen — zijn veel vergevingsgezinder. Ze bladderen niet, ze wegen niets, ze zijn bij te snijden, en een goedkoop exemplaar is een prima eerste project. Twijfelt u, begin dan met een translite.

Luidsprekerpanelen, muntdeuren en het kleine werk

Luidsprekerpanelen worden onderschat. Ze zijn al een afgewerkt grafisch paneel met uitsparingen, ze zijn licht, en ze hangen als een schilderij. Op veel kasten is de paneelkunst net zo goed als het backglass.

Muntdeuren zijn zwaar, industrieel en vol karakter — de muntteruggaven, het venstertje, de versleten lak rond de gleuf. Aan een muur gemonteerd of in de voorkant van een huisbar gezet, doet een muntdeur meer voor de sfeer van een ruimte dan bijna wat ook, en niemand restaureert een kast rondom een muntdeur.

Plastics en ramps zijn het restmateriaal van de hobby. Van speelveldplastics maakt u onderzetters, mobiles en ingelijste sets. Een heldere kunststof ramp met een ledstrip erin is een werkelijk mooi object en kost niets, want een gebarsten ramp heeft verder geen waarde.

Scoredisplays leveren, als u ze kunt aansturen, prachtige klokken en tellers op — al vragen de originele gasontladingsdisplays hoogspanning en laat u die beter over aan iemand die weet wat dat inhoudt.

Poten, kasten en meubels

Flipperpoten zijn van verchroomd staal, ze worden aan een plaat geschroefd, en ze hebben precies de goede hoogte voor een tafel — ongeveer 73 cm. Een dik blad, vier poten en een set stelvoeten maken een bijzettafel die doelbewust oogt in plaats van geimproviseerd. Tweedehands poten zijn goedkoop en ruim voorhanden, omdat de meeste restauraties ze vervangen.

Een kast die constructief gezond maar cosmetisch verloren is, kan een huisbar, een boekenkast of een cocktailkast worden — het is een goed gebouwde multiplex doos met degelijk timmerwerk. Zaag hem in, dan houdt u de zijkunst; laat hem heel, dan houdt u de vorm die iedereen herkent.

Loopt dit alles uit op een speelkamer, dan behandelen onze tien onmisbare dingen voor een kelderbar de ruimte rondom de objecten — verlichting, zitplaatsen, akoestiek en de fouten die mensen met alle drie maken.

Twee regels over bedrading

Vrijwel alles hierboven is laagspanning en ongevaarlijk. Twee dingen niet.

Ten eerste: sluit geborgen flipperonderdelen nooit aan op netspanning. Gebruik een kant-en-klare leddriver of een afgedichte laagspanningsvoeding. De originele transformatoren, tl-voorschakelapparaten en hoogspanningsdisplaycircuits uit een flipperkast horen in een flipperkast, niet in een lijst, en een veertig jaar oud netspanningsonderdeel achter brandbaar multiplex aan uw muur is geen risico dat de moeite waard is.

Ten tweede: houd de voeding bereikbaar. Sluit geen voeding op in een dichtgemaakte lijst. Dingen begeven het, en u wilt kunnen loskoppelen en openen zonder het stuk te demonteren.

Veelgestelde vragen

Hoe hang je een flipperspeelveld aan de muur?

Lijst het in om het te verstijven en de randen te beschermen, en bevestig het vervolgens met minstens twee zware pluggen in stijlen of metselwerk — een ingelijst speelveld weegt kaalgemaakt zo'n 30 lb (14 kg), en aanzienlijk meer met de mechanieken er nog op. Gebruik nooit schilderijhaakjes voor gipsplaat.

Kun je een als kunst opgehangen flipperspeelveld verlichten?

Ja, en dat is juist wat het stuk maakt. De doorschijnende inserts zijn ontworpen om van achteren verlicht te worden. Kant-en-klare verlichtingskits verlichten zo'n vijftig inserts zonder solderen voor ongeveer 40 $; als alternatief licht een ledstrip in de lijstholte de achterkant van het paneel aan.

Beschadigt zonlicht een speelveld of backglass?

Ja. Speelveldinkten verbleken in direct zonlicht, en een backglass verbleekt én bladdert. Hang beide uit direct zonlicht en houd warmtebronnen — hete lampen inbegrepen — ruim uit de buurt van een backglass.

Moet ik een versleten speelveld blank lakken voordat ik het ophang?

In het algemeen niet. Blank lakken is een restauratievaardigheid, en het verkeerde product over oude inkt kan het artwork optillen of laten craqueleren. Aan een muur, in een droge kamer, is een onverzegeld speelveld prima.

Hebben flipperpoten de juiste hoogte voor een tafel?

Ja — ze zijn van verchroomd staal, worden aan een montageplaat geschroefd en staan op ongeveer 73 cm, de normale tafelhoogte. Met stelvoeten staan ze vlak op een ongelijke vloer. Gebruikte poten zijn goedkoop omdat restauraties ze standaard vervangen.

Is het verkeerd om een oude flipperkast voor onderdelen te slopen?

Dat hangt volledig van de kast af. Een veelvoorkomende titel met een versleten speelveld en een verrotte kast is een redelijke kandidaat. Een zeldzame titel of korte oplage is meer waard voor een restaurateur dan voor uw muur — raadpleeg de Internet Pinball Database en vraag het op een forum voordat u zich vastlegt.

Bronnen en verder lezen

• Internet Pinball Database — een titel, het bouwjaar en de oplage opzoeken
• The Pinball Scientist — speelveldverlichtingskit voor wandmontage
• Tiltcycle — ingelijste en verlichte speelveldkunst (bron van de cijfers 24×44 in / 30 lb / pluggen tot 100 lb)
• Pinball Makers-wiki — speelveldafmetingen per fabrikant
• Mr. Pinball reparatietiparchief — backglass bewaren en opslaan
• Pinside — tips voor het ophangen van speelvelden