BallyFA replacement MPU board for Bally and Stern pinball machines built between 1977 and 1985

Waarom elke flipperkastfabrikant geliefd is: van Gottlieb tot Zaccaria

Vraag een verzamelaar waarom hij een kast mooi vindt en u krijgt zelden een antwoord over de kast. U krijgt een antwoord over het bedrijf dat hem bouwde — de manier waarop Gottlieb een shot uitzette, hoe een Bally-kast klinkt, de vreemde dingen die Zaccaria deed omdat in Bologna niemand keek wat Chicago aan het doen was.

Elke fabrikant heeft een persoonlijkheid, en die overleeft in het metaal. Dit is een gids langs die persoonlijkheden: wie maakte wat, wanneer, en wat hun mensen er werkelijk in waarderen.

Waar bronnen het echt oneens zijn over een datum, zeggen we dat, in plaats van het nettere antwoord te kiezen.

Gottlieb — de Cadillac

Opgericht in Chicago in 1927 door David Gottlieb. Baffle Ball (1931) was de eerste commercieel succesvolle muntflipperkast, en Humpty Dumpty (1947) de eerste met door de speler bediende flippers — oftewel: Gottlieb vond uit wat flipperen tot flipperen maakt.

Het bedrijf verkocht zichzelf halverwege de jaren zeventig aan Columbia Pictures (bronnen verdelen zich tussen 1976 en 1977), werd in 1983 onder Coca-Cola Mylstar, en werd in oktober 1984 door het eigen management uitgekocht als Premier Technology — daarom staat er op kasten vanaf 1985 Gottlieb op het backglass en Premier op de papieren. De flipperproductie eindigde in de zomer van 1996 met Barb Wire.

Wat fans waarderen: de geometrie. Gottlieb tekende speelvelden met een helderheid die niemand evenaarde — schoon, leesbaar, bevredigend om op te schieten, zonder de drukte die later kwam. De „wedgehead”-kasten voor één speler uit de jaren zestig en zeventig zijn voorwerpen van oprechte genegenheid, en het artwork van Roy Parker op de woodrails is werkelijk uitstekend grafisch ontwerp. Het bedrijf noemde zichzelf „de Cadillac onder de flipperkasten”, en wie van Gottlieb houdt is wie het daarmee eens is.

Kenmerkende titels: Humpty Dumpty (1947), Haunted House (1982) met zijn drie niveaus, Black Hole (1981) met zijn onderste speelveld.

Black Hole (Gottlieb, 1981), een System 80-kast met een onderste speelveld

Technisch eigenzinnig, en vaak verkeerd verteld: Gottliebs System 1 (vanaf december 1977) gebruikte een Rockwell PPS4/1 — een 4-bits processor — en niet de 6800 of 6502 die alle anderen gebruikten. Hij was zwaar beperkt: een handvol solenoid-drivers en een hard plafond aan lampen. System 80 (vanaf 1980) ging over op de 6502 en is qua reparatie een heel ander verhaal. Wie printen zoekt, moet weten wat hij heeft; onze gids voor vervangende CPU-printen deelt het veld op dezelfde manier op.

Bally — de kaskraker

Opgericht in Chicago op 10 januari 1932 door Raymond Moloney, en genoemd naar het eigen eerste spel, Ballyhoo.

Bally's flipperhoogtijdagen zijn de late jaren zeventig en vroege jaren tachtig, en de cijfers verklaren de genegenheid: Eight Ball (september 1977) verkocht 20.230 exemplaren, met ruime voorsprong de best verkochte flipperkast van zijn tijd. In 1988 verkocht Bally Manufacturing zijn amusementstak aan Williams; het moederbedrijf leefde voort in casino's en fitness, en Williams bleef de naam Bally tot 1999 als tweede merk op flipperkasten gebruiken.

Wat fans waarderen: Bally was in het solid-statetijdperk luid, zelfverzekerd en commercieel. Het bedrijf joeg op licenties waar niemand anders aan durfde — KISS, Playboy, Dolly Parton — en bouwde kasten die aanvoelden als een avondje uit in plaats van als een puzzel. Verzamelaars van kasten uit 1977–1985 houden meestal meer Bally's over dan wat ook, deels omdat er simpelweg meer van zijn, en deels omdat Eight Ball Deluxe (1981) tot de best spelende kasten ooit gemaakt behoort.

Kenmerkende titels: Eight Ball (1977), Eight Ball Deluxe (1981), Centaur, Fireball.

Eight Ball (Bally, 1977), met 20.230 exemplaren de best verkochte flipperkast van het solid-statetijdperk

Williams — het hoogtepunt van het vak

Opgericht door Harry E. Williams halverwege de jaren veertig (bronnen zeggen 1943 of 1946). Sam Stern kocht in 1947 de helft van het bedrijf; Seeburg nam het in 1964 over; Williams Electronics werd in 1974 formeel opnieuw opgericht en was in 1979 weer zelfstandig. Het ging in 1987 naar de beurs als WMS Industries, kocht Bally/Midway in 1988 en sloot zijn flipperdivisie op 25 oktober 1999.

Wat fans waarderen: de jaren negentig. Het WPC-platform — een Motorola 6809 op 2 MHz, van FunHouse in september 1990 tot Cactus Canyon in oktober 1998 — herbergde wat de meeste spelers beschouwen als de mooiste reeks flipperkasten die ooit is ontworpen. The Addams Family (1992) verkocht 20.270 exemplaren en is nog altijd de best verkochte flipperkast aller tijden; Twilight Zone (1993) verkocht er 15.235 en is de keuze van de kenner. Diepe regels, briljant geluid, mechanische toys die daadwerkelijk werkten.

Het einde is de moeite van het kennen waard, want het verklaart de stemming in de hobby sindsdien. Williams zette de divisie in op Pinball 2000, een systeem dat een computermonitor op het speelveld spiegelde zodat de bal leek te reageren op virtuele objecten. Het was vernuftig. Het verkocht slecht — Revenge from Mars kwam tot 6.878 exemplaren tegenover de twintigduizend van Addams Family — en WMS stapte volledig uit het flipperen om gokkasten te maken. Ongeveer anderhalf jaar lang maakte precies één bedrijf ter wereld nog flipperkasten.

Eigenaren van de eerdere Williams solid-statekasten — System 3 tot en met 7, vanaf Hot Tip in september 1977 — zitten in een andere en veel goedkopere wereld, die we behandelen in onze gids voor Williams System 3 tot 7-printen.

Firepower (Williams, 1980), een System 6-kast

Stern — twee bedrijven, één familienaam

Dit is het meest verhaspelde feit in de flipperwereld, dus onomwonden: er zijn twee Sterns geweest, en het is niet hetzelfde bedrijf.

Stern Electronics (1977–1985) begon toen Sam Stern en zijn zoon Gary rond de jaarwisseling 1976–1977 de activa van het failliete Chicago Coin kochten. Het bedrijf maakte Meteor, Flight 2000, Seawitch, Nine Ball en het heerlijk vreemde Orbitor 1, en hield op 1 februari 1985 op te bestaan na de crash van de videogames en het overlijden van Sam Stern.

Stern Pinball, Inc. werd in 1999 opgericht, toen Gary Stern de flipperactiva van Sega kocht. Vennootschappelijk stamt het af van Data East en Sega, niet van Stern Electronics. De enige continuïteit is één man en een achternaam.

Wat fans waarderen: Stern hield het flipperen in leven. Vanaf 1999 was het de enige fabrikant die nog overeind stond, en het is nu de grootste ter wereld. De moderne Stern is snel, meedogenloos op shots gericht en gebouwd voor competitie; de licenties (Metallica, Godzilla, Jurassic Park) brachten de flipperkast terug in de kroeg.

Goed om te weten voor eigenaren van klassieke kasten: de printen van Stern Electronics waren functioneel nauwe verwanten van die van Bally, en daarom verkoopt de vervangingsmarkt gecombineerde „Bally/Stern”-MPU's in plaats van twee aparte producten — en daarom dekt onze BallyFA MPU-print Bally- en Stern-kasten van 1977 tot 1985 samen.

Data East → Sega → Stern: de keten, zoals die werkelijk liep

Dit gaat voortdurend mis, dus hier op volgorde.

In november 1986 opende het Japanse arcadebedrijf Data East een Amerikaanse flipperdivisie in Melrose Park, Illinois, met Gary Stern als medeoprichter en president. In 1994 kocht Sega die divisie en hernoemde haar tot Sega Pinball. In 1999 verliet Sega het flipperen en verkocht de flipperactiva persoonlijk aan Gary Stern, die Stern Pinball, Inc. oprichtte.

Dezelfde fabriek, grotendeels hetzelfde personeel, dezelfde man aan het roer van 1986 tot vandaag. Drie namen op het backglass, één ononderbroken productielijn.

Data East (1986–1994, 27 kasten) wordt gewaardeerd omdat het achter licenties aanging waar niemand anders aan wilde — Star Trek: The Next Generation, Jurassic Park, Guns N' Roses — en om een reeks echte primeurs: Laser War (1987) was de eerste flipperkast met stereogeluid, Checkpoint (1991) de eerste met een dotmatrixdisplay, en Maverick (1994) de eerste met de volwaardige 192×64 DMD die de industriestandaard werd. Deze kasten zijn de betaalbare ingang tot een DMD-spel uit de jaren negentig, en verzamelaars zijn er op een licht vergevingsgezinde manier dol op — luid, snel, af en toe wat ruw aan de randen.

Sega Pinball (1994–1999) is de minst geliefde schakel in de keten, en dat is een beetje onterecht. Het hield de fabriek draaiende en de mensen aan het werk door de slechtste jaren van de branche heen.

De moderne makers

Jersey Jack Pinball — opgericht in januari 2011 door Jack Guarnieri, en het bedrijf dat Sterns monopolie doorbrak. The Wizard of Oz (2013) was de eerste in serie geproduceerde flipperkast met een groot LCD in volle kleur in de backbox — een scherm van 26 inch toen alle anderen nog op monochrome dotmatrix zaten — plus RGB-ledverlichting door de hele kast. Wat fans waarderen: onbeschaamde overdaad. Dichtbezette speelvelden op meerdere niveaus, uitgebreide toys, kosten noch moeite gespaard, en prijzen die daarbij passen.

American Pinball — halverwege de jaren tien opgericht nabij Chicago, en opvallend omdat het inzette op originele, niet-gelicentieerde thema's terwijl alle anderen filmrechten kochten, met veteraan-ontwerper Joe Balcer aan de tekentafel. Houdini: Master of Mystery (2017), Oktoberfest (2018) en Legends of Valhalla (2021) hebben alle een trouwe aanhang. Let op: het bedrijf is in januari 2026 na een slapende periode in andere handen overgegaan; koopt u nieuw, ga dan eerst de actuele stand van zaken na.

Spooky Pinball — opgericht in 2013 door Charlie Emery in Benton, Wisconsin. Horror- en cultthema's, bewust piepkleine productieaantallen — 150 kasten voor America's Most Haunted, 888 voor Evil Dead — en een ongewoon direct contact met de kopers. Fans houden ervan zoals mensen van een klein platenlabel houden.

Chicago Gaming Company — maakt officiële, gelicentieerde remakes van klassieke Williams- en Bally-kasten: Medieval Madness, Attack from Mars, Monster Bash, Cactus Canyon. Het is de enige manier om een fonkelnieuwe klassieker uit het WPC-tijdperk te kopen, en voor veel mensen is dat precies het punt.

Multimorphic — de architectonisch meest radicale kast die momenteel wordt gebouwd. Het onderste speelveld van de P3 is een groot LCD waarvan de beelden in real time reageren op de gevolgde positie van de fysieke bal, en het bovenste speelveld is een module die u in een seconde of zestig zonder gereedschap verwisselt; de kast herkent wat erin zit en biedt alleen compatibele spellen aan. Het is het eerste werkelijk nieuwe idee in flipperarchitectuur sinds Pinball 2000.

Zaccaria — de Italianen die het anders deden

Het interessantste bedrijf in dit artikel, en dat wat de meeste eigenaren buiten Italië nooit hebben gespeeld.

Zaccaria uit Bologna werd opgericht door drie broers — Marino, Franco en Natale Zaccaria — en het logo bestaat uit hun initialen: drie gele Z's met daarin een M, een F en een N. Het bedrijf werd in 1973 juridisch opgericht en de flipperproductie begon in 1974; de laatste Zaccaria-kast, Star's Phoenix, verscheen in 1987, voordat de onderneming in 1987–88 instortte. In totaal zo'n veertig kasten.

Op zijn hoogtepunt, rond 1983, wordt Zaccaria doorgaans beschouwd als de op twee na grootste flipperfabrikant ter wereld na Bally en Williams — al plaatsen Italiaanse vakbronnen het bedrijf vierde, achter Gottlieb. Hoe dan ook was het ruimschoots de grootste buiten de Verenigde Staten, en exporteerde het vrijwel alles wat het bouwde.

Wat fans waarderen: het pure lef. Zaccaria deed dingen die Amerikaanse fabrikanten pas tien jaar later zouden proberen, en sommige nooit:

  • Time Machine (1983) heeft een deel transparant speelveld dat tijdens het spel omhoog en omlaag gaat, plus een bewegend platform met targets en bumpers.
  • Farfalla (1983) heeft een transparant bovenste speelveld en extra flippers die de outlanes bewaken — opstellingen met vier flippers waren een Zaccaria-handtekening.
  • Vacuümgevormde kunststof backboards voor een echt 3D-effect, en neonbuizen rond de backbox.
  • Een koptelefoonaansluiting naast de muntdeur, veertig jaar voordat iemand er opnieuw aan dacht.
  • Een bonusbal op tijd waarbij de flippers eenvoudigweg bevriezen zodra de klok afloopt — meedogenloos, en volstrekt onvergetelijk.

En de hardware is de echte curiositeit. Waar elke Amerikaanse fabrikant standaardiseerde op de Motorola 6800- of MOS 6502-families, bouwde Zaccaria beide generaties van zijn printen rond de Signetics 2650A. Niet de gewone 2650 — specifiek de snellere A-variant, en de tragere chip is geen vervanger. Die ene beslissing is de reden dat een Zaccaria een eigen reparatiewereld vormt: niets wat voor een Gottlieb-, Bally- of Williams-backbox is gemaakt past erin, en het wordt bediend door eigen gespecialiseerde Europese leveranciers.

Mr. Game en Tecnoplay — wat daarna gebeurde

Mr. Game (1988–1990) opereerde vanuit Calderara di Reno bij Bologna — dezelfde locatie als de Zaccaria-fabriek. Het wordt meestal omschreven als „Zaccaria gereorganiseerd”, maar Italiaanse bronnen vertellen het preciezer: de fabriek werd in 1988 overgenomen door Alfredo Cazzola, die met de bestaande installatie en het bestaande personeel een nieuw merk begon. De gebroeders Zaccaria zelf gingen elders heen.

Wat Mr. Game ermee deed was radicaal. De kast werd hertekend tot een hoekiger, moderner model met flipperknoppen in triggerstijl en — het meest opvallend — de backbox verloor zijn scoredisplay volledig en kreeg een kleine kleurentelevisie, die soms videogame-elementen naast het flipperspel liet zien. Vijf kasten: Dakar (1988), Motor Show (1989), Mac Attack (1989), World Cup '90 (1990) en Fast Track (1990).

Tecnoplay, uit San Marino, is waar het Zaccaria-verhaal na Bologna verdergaat — en hier spreken de bronnen elkaar werkelijk tegen. Sommige zeggen dat Tecnoplay Zaccaria kocht, met data van 1987 tot na het faillissement; Italiaanse vakbronnen zeggen dat de fabriek in Bologna naar Cazzola ging en Mr. Game werd, terwijl de familie Zaccaria naar San Marino verhuisde en Tecnoplay leidde. Wat niet ter discussie staat: Tecnoplay bouwde in 1987–88 flipperkasten — Devil King, Scramble, X Force, Space Team, Hi Ball — op Zaccaria's eigen 2650A-architectuur, en de Devil King was een heruitgave van de Zaccaria-kit Mystic Star. Marino's zoon Mauro bleef er centraal in staan, en Tecnoplay groeide uit tot een belangrijke Italiaanse distributeur.

Anderen die hun plek verdienen

Chicago Coin (1932–1977) had nooit de technische reputatie van de grote drie, maar Kilroy (1947) verkocht 8.800 exemplaren — de best verkochte flipperkast tot in de jaren zeventig — en de faillissementsactiva zijn letterlijk wat Sam en Gary Stern kochten om Stern Electronics te beginnen. Geen Chicago Coin, geen Stern.

Bell Games / Nuova Bell Games (Bologna, 1978–1988) bouwde zijn bedrijf op conversiekits: nieuw artwork, speelveld en kast voor een bestaande machine, zodat een Europese exploitant een vermoeid spel goedkoop kon opfrissen terwijl de sterke dollar Amerikaanse originelen duur maakte. Dat is praktisch van belang — een Bell Games-kast is er onder meestal een Bally, draaiend op Bally-printen, en daarom staat onze pagina over World Defender naast die van Bally, net als de andere Bell Games-pagina's.

Spanje verdient meer aandacht dan het krijgt. Playmatic (1968–1987) drukte zijn artwork op een duurzame kunststof folie die over het speelveld werd gelegd, in plaats van hout te schilderen en te lakken, en daarom overleven Spaanse speelvelden zo goed. Inder (jaren zeventig–1993) zette in 1990 met Flip VI een beeldbuis in de backbox. Recel, het exportmerk van Petaco, bouwde zijn System III op de Rockwell PPS4-chipset — dezelfde familie als de vroege Gottlieb. En Sonic was, verwarrend genoeg, een Spaanse Sega-dochter onder licentie die van 1972 tot 1986 flipperkasten maakte, zonder enige band met Sega Pinball uit Melrose Park.

Alvin G. and Company (1991–1994) werd opgericht door Alvin Gottlieb, de zoon van David, in een loods in Melrose Park. Hij mocht de familienaam niet gebruiken — die was van Premier — dus gebruikte hij zijn eigen naam. Het was de laatste keer dat een Gottlieb een flipperkast maakte.

Een noot over wat deze winkel werkelijk dekt

De meeste hierboven genoemde fabrikanten vallen buiten wat wij verkopen. De printen die wij voeren bedienen kasten van Gottlieb, Bally en Williams uit 1977–1989, plus de Bally-compatibele Stern-kasten en de Bell Games-conversies op Bally-hardware. Zaccaria's 2650A-architectuur is een volstrekt andere familie; Mr. Game is maatwerk; de Spaanse makers hebben hun eigen printensets; en alles vanaf Data East is latere hardware met eigen leveranciers.

We gaan niet doen alsof het anders is om u iets te verkopen. Hebt u een Zaccaria, zoek dan de mensen die daarin gespecialiseerd zijn — ze bestaan, ze zijn goed, en wij zijn het niet.

BallyFA vervangende MPU-print voor Bally- en Stern-flipperkasten gebouwd tussen 1977 en 1985

Veelgestelde vragen

Zijn de oude Stern en de moderne Stern hetzelfde bedrijf?

Nee. Stern Electronics (1977–1985) sloot in 1985. Stern Pinball, Inc. werd in 1999 opgericht toen Gary Stern de flipperactiva van Sega kocht; vennootschappelijk stamt het af van Data East en Sega. De continuïteit is Gary Stern persoonlijk, niet het bedrijf.

Wat is het verband tussen Data East, Sega en Stern?

Data East opende in november 1986 een Amerikaanse flipperdivisie in Melrose Park, Illinois. Sega kocht die divisie in 1994 en hernoemde haar tot Sega Pinball. In 1999 verkocht Sega de flipperactiva aan Gary Stern, die Stern Pinball oprichtte. Dezelfde fabriek, hetzelfde personeel, drie namen.

Wat is de best verkochte flipperkast ooit gemaakt?

The Addams Family (Bally/Williams, 1992) met 20.270 exemplaren. Bally's Eight Ball (1977) volgt vlak daarachter met 20.230 en hield het record voor het solid-statetijdperk.

Waarom is Zaccaria bijzonder?

Omdat het dingen bouwde die niemand anders deed: omhoogkomende transparante speelvelddelen, opstellingen met vier flippers, vacuümgevormde 3D-backboards, met neon verlichte backboxen en een koptelefoonaansluiting bij de muntdeur. Het gebruikte bovendien de Signetics 2650A-processor in plaats van de Motorola- en MOS-chips die elke Amerikaanse maker koos, wat het een volledig aparte reparatiewereld maakt.

Was Mr. Game werkelijk gewoon Zaccaria onder een nieuwe naam?

Niet helemaal. Mr. Game opereerde vanaf dezelfde locatie in Bologna met hetzelfde personeel, maar nadat Alfredo Cazzola de fabriek in 1988 had overgenomen — een eigendomswisseling en geen naamswijziging door de familie Zaccaria, die naar San Marino ging.

Wanneer stopte Williams met het maken van flipperkasten?

25 oktober 1999, nadat Pinball 2000 ver onder de verwachting had verkocht. WMS Industries stapte volledig over op gokkasten, waardoor Stern Pinball korte tijd de enige flipperfabrikant ter wereld was.

Bronnen en verder lezen

Is your machine down right now?

Tell us your machine and the exact symptom — we'll tell you which board you need, or whether you need one at all. It's free, and Valère answers personally.

Describe my fault →

Not ready to order yet?

Get our troubleshooting guides, restoration tips and new product news — about one email a month, never spam.

Terug naar blog