Stare części flipperów jako dekoracja: playfieldy, backglassy i drzwiczki na monety na ścianie

Nie każdego flippera da się uratować. Niektóre trafiają do nas ze zmurszałą obudową, z playfieldem przeszlifowanym do gołego drewna albo z listą potrzebnych części tak długą, że rozsądnie jest uznać porażkę i zachować to, co dobre.

A niektóre części po prostu przeżywają swoją maszynę. Zapasowy backglass. Panel głośnikowy z gry rozebranej na części. Komplet nóg pozostały po renowacji. To piękne przedmioty — grafika rysowana ręcznie, sitodruk w ośmiu kolorach, zaprojektowana tak, by było ją widać z drugiego końca hałaśliwego lokalu — i zasługują na coś lepszego niż półka w garażu.

Oto co można z nimi zrobić i jak to zrobić, nie niszcząc ani części, ani ściany.

Najpierw niewygodne pytanie

Zanim cokolwiek potniesz: czy maszyna naprawdę jest nie do uratowania?

Playfield w przyzwoitym stanie z poszukiwanego tytułu jest wart znacznie więcej dla kogoś, kto restauruje tę grę, niż jako dzieło sztuki. To samo dotyczy backglassu, często najtrudniejszej do zastąpienia części całej maszyny. Jeśli trzymasz w rękach części z krótkiej serii albo z tytułu kolekcjonerskiego, warto poświęcić dziesięć minut na Internet Pinball Database i wpis na forum, zanim sięgniesz po wiertarkę.

Idealna dekoracja powstaje z tego, o co nikt się nie bije: z popularnego tytułu, z playfielda o startej grafice, z pękniętego kompletu plastików, z obudowy zbyt zniszczonej, by ją odbudować. I pamiętaj, że „nie do uratowania” często znaczy „elektronika jest martwa”, a to zwykle najlepiej naprawialna część ze wszystkich — nasz poradnik o tym, czy naprawiać, czy wymieniać płytę, to uczciwa wersja tej rozmowy.

Playfield: element centralny

Playfield na ścianie to najbardziej efektowna rzecz, jaką można zrobić z martwej maszyny. Jest duży — mniej więcej od 16½ × 41½ cala do 27 × 51¾ cala, zależnie od producenta i epoki — i niesie całą wizualną tożsamość gry.

Co do przygotowania są dwie szkoły. Ogołocenie daje płaski, graficzny, plakatowy przedmiot, w którym mówi sama grafika. Pozostawienie wyposażenia zachowuje rampy, targety i pop bumpery, wygląda o wiele bardziej trójwymiarowo i o wiele wyraźniej jak flipper — ale oznacza też, że ściana dźwiga każdy z tych mechanizmów.

Tak czy inaczej: opraw go. Prosta czarna drewniana ramka usztywnia płytę, chroni krawędzie i sprawia, że całość nie wygląda jak złom. Jedna z pracowni, która robi to komercyjnie, oprawia do około 24 × 44 cali przy około 30 lb (14 kg) i zaleca kołki o dużej nośności, do 100 lb — przydatny punkt odniesienia i przypomnienie, że to montaż w dwóch punktach w słupkach albo w murze, a nigdy haczyk do obrazów w płycie gipsowo-kartonowej.

Kilka praktycznych spraw, które entuzjazm każe pomijać:

• Zważ swój. Ogołocony playfield jedna osoba przeniesie bez trudu. W pełni wyposażony, z mechanizmami i okablowaniem wciąż zwisającymi z tyłu, to zupełnie inny przedmiot.
• Z dala od słońca. Sitodrukowe farby playfielda blakną, a ściana od południa wybieli playfield w dwa lata. To najczęstszy sposób, w jaki ludzie niszczą przedmiot, z którego byli dumni.
• Nie zabezpieczaj lakierem startego playfielda „dla ochrony”. Lakierowanie bezbarwne to umiejętność renowacyjna z prawdziwą chemią w tle, a spray na czterdziestoletniej farbie może ją unieść, spękać albo rozpuścić. Jeśli trafia na ścianę w suchym pomieszczeniu, nie potrzebuje zabezpieczenia.
• Uważaj na tył. Jeśli zostawiasz mechanizmy, rama musi mieć tyle głębokości, żeby nic nie opierało się o ścianę.

Podświetl go, a przestanie być płaskim przedmiotem

To ten krok, który zamienia ładny odzysk w coś, o co ludzie pytają.

Playfield flippera ma dziesiątki półprzezroczystych plastikowych insertów osadzonych w drewnie — strzałki, cyfry, drabinki bonusu — i każdy z nich to okienko zaprojektowane tak, by świecić od spodu. Podświetl je, a playfield zrobi na twojej ścianie dokładnie to, co robił w maszynie: rozbłyśnie, grafika zyska głębię, a w przyciemnionym pokoju stanie się źródłem światła zamiast czymś, co się oświetla lampą.

Trzy sposoby, od najmniejszego nakładu pracy:

1. Gotowy zestaw. Istnieją i są tanie. Zestaw oświetlenia playfielda od The Pinball Scientist podświetla do pięćdziesięciu insertów z jednej taśmy, z nakręcanymi kapturkami, bez lutowania, za około 40 $. Jeśli chcesz efektu, a nie projektu, zacznij stąd.
2. Taśma LED za płytą. Zamontuj taśmę z rozproszonym światłem we wnęce ramy, tak by oświetlała tył playfielda. Mniej precyzyjne niż świecenie każdego insertu z osobna, ale niemal bez pracy.
3. Wykorzystanie oryginalnych oprawek. Jeśli playfield ma jeszcze swoje oprawki i wiązkę, możesz zasilić je niskim napięciem. To odpowiedź purysty i wygląda najlepiej — ale to praca przy okablowaniu, patrz uwaga o bezpieczeństwie poniżej.

Jeśli wybierasz LED-y i chcesz zrozumieć temperaturę barwową, jasność i to, dlaczego niektóre LED-y wyglądają w maszynie źle, nasz kompletny przewodnik po oświetleniu LED i uczciwe porównanie LED kontra świetówka obejmują ten sam teren dla działającej maszyny, a rozumowanie przenosi się wprost.

Jedyny produkt oświetleniowy, jaki oferujemy, jest przeznaczony do maszyny, a nie na ścianę: zamiennik LED świetówki backboksu Gottlieb System 80B. Jeśli twój projekt to działająca maszyna z martwą świetówką w backboksie, a nie praca ścienna, to właśnie ten artykuł — a diagnostyka oświetlenia backboksu powie ci, czy świetówka naprawdę jest problemem.

Backglassy i translite

Backglass to najpiękniejszy przedmiot w całej maszynie i najdelikatniejsza rzecz, jaką weźmiesz do ręki.

Grafika jest malowana po wewnętrznej stronie szkła, odwrotnie, warstwa po warstwie. Znaczy to, że od twojej strony jest chroniona, a od drugiej całkowicie odkryta — i po czterdziestu latach farba traci przyczepność do szkła i zaczyna się łuszczyć. Gdy łuszczenie się zacznie, postępuje dalej i jest praktycznie nieodwracalne.

Zatem: trzymaj backglass z dala od bezpośredniego słońca, z dala od ciepła, a jeśli go podświetlasz, rób to delikatnie i z dystansu. Gorąca lampa tuż za łuszczącym się miejscem przyspiesza zniszczenie. LED-y pomagają tu po prostu dlatego, że pozostają chłodne.

Podeprzyj całą dolną krawędź zamiast zaciskać narożniki, powieś go tam, gdzie nic go nie trąci, a jeśli już się łuszczy, zasięgnij rady, zanim cokolwiek na niego nałożysz — społeczność ma mocne i dobrze sprawdzone opinie o tym, co backglass ratuje, a co go niszczy, i to nie jest miejsce na improwizację.

Translite — zadrukowane arkusze z tworzywa, które w późniejszych maszynach zastąpiły malowane szkło — są znacznie bardziej wyrozumiałe. Nie łuszczą się, nic nie ważą, można je przycinać, a tani egzemplarz to świetny pierwszy projekt. Jeśli się wahasz, zacznij od translite.

Panele głośnikowe, drzwiczki na monety i drobiazgi

Panele głośnikowe są niedoceniane. To już gotowy panel graficzny z wycięciami, lekki, wieszany jak obraz. W wielu maszynach grafika panelu dorównuje backglassowi.

Drzwiczki na monety są ciężkie, przemysłowe i pełne charakteru — zwroty monet, małe okienko, starta farba wokół szczeliny. Zamontowane na ścianie albo wpuszczone w front domowego baru robią dla nastroju pomieszczenia więcej niż niemal cokolwiek innego, a nikt nie odbudowuje maszyny wokół drzwiczek na monety.

Plastiki i rampy to ścinki tego hobby. Z plastików playfielda powstają podkładki pod szklanki, mobile i oprawione komplety. Przezroczysta rampa z taśmą LED w środku to naprawdę piękny przedmiot, a kosztuje nic, bo pęknięta rampa nie ma innej wartości.

Wyświetlacze punktacji, jeśli potrafisz je wysterować, dają wspaniałe zegary i liczniki — pamiętaj jednak, że oryginalne wyświetlacze gazowo-wyładowcze wymagają wysokiego napięcia i lepiej zostawić je komuś, kto wie, co to znaczy.

Nogi, obudowy i meble

Nogi flippera są z chromowanej stali, przykręca się je do płyty i mają dokładnie właściwą wysokość do stołu — około 73 cm. Gruby blat, cztery nogi i komplet stopek poziomujących dają stolik, który wygląda na zamierzony, a nie zaimprowizowany. Nogi z drugiej ręki są tanie i łatwo dostępne, bo większość renowacji je wymienia.

Obudowa zdrowa konstrukcyjnie, ale przegrana estetycznie, może stać się domowym barem, regałem albo szafką na alkohole — to dobrze zbudowana skrzynia ze sklejki z porządną stolarką. Przytnij ją, a zachowasz grafikę boczną; zostaw w całości, a zachowasz kształt, który każdy rozpozna.

Jeśli to wszystko zmierza ku pokojowi gier, nasze dziesięć rzeczy niezbędnych w barze w piwnicy zajmuje się pomieszczeniem wokół tych przedmiotów — oświetleniem, siedziskami, akustyką i błędami, które ludzie popełniają przy każdym z tych trzech.

Dwie zasady dotyczące okablowania

Niemal wszystko powyżej to niskie napięcie i żadne zagrożenie. Dwie rzeczy takie nie są.

Po pierwsze: nigdy nie podłączaj odzyskanych części flippera do napięcia sieciowego. Użyj gotowego zasilacza LED albo szczelnego zasilacza niskonapięciowego. Oryginalne transformatory, stateczniki świetówek i wysokonapięciowe układy wyświetlaczy z flippera należą do flippera, a nie do ramy obrazu, a czterdziestoletni element sieciowy za palnymi sklejkami na twojej ścianie to ryzyko, którego nie warto podejmować.

Po drugie: zachowaj dostęp do zasilania. Nie zamykaj zasilacza w szczelnie zaklejonej ramie. Sprzęt się psuje, a ty będziesz chciał móc odłączyć i otworzyć bez rozbierania całości.

Najczęściej zadawane pytania

Jak powiesić playfield flippera na ścianie?

Opraw go, żeby usztywnić płytę i ochronić krawędzie, a potem zamocuj w słupkach lub w murze na co najmniej dwóch kołkach o dużej nośności — oprawiony playfield waży około 30 lb (14 kg) po ogołoceniu i znacznie więcej z zamontowanymi mechanizmami. Nigdy nie używaj haczyków do obrazów przeznaczonych do płyty gipsowo-kartonowej.

Czy można podświetlić playfield powieszony jako dzieło sztuki?

Tak, i to właśnie tworzy całą pracę. Półprzezroczyste inserty zaprojektowano tak, by świeciły od tyłu. Gotowe zestawy oświetleniowe podświetlają około pięćdziesięciu insertów bez lutowania za mniej więcej 40 $; alternatywnie taśma LED we wnęce ramy oświetla tył płyty.

Czy słońce niszczy playfield albo backglass?

Tak. Farby playfielda blakną w bezpośrednim słońcu, a backglass i blaknie, i się łuszczy. Wieszaj jedno i drugie z dala od bezpośredniego słońca, a źródła ciepła — w tym gorące lampy — trzymaj dobrze z dala od backglassu.

Czy powinienem polakierować starty playfield przed powieszeniem?

Zasadniczo nie. Lakierowanie bezbarwne to umiejętność renowacyjna, a niewłaściwy produkt na starej farbie może ją unieść albo spękać. Na ścianie, w suchym pomieszczeniu, niezabezpieczony playfield jest w porządku.

Czy nogi flippera mają właściwą wysokość do stołu?

Tak — są z chromowanej stali, przykręca się je do płyty montażowej i stoją na wysokości około 73 cm, czyli normalnej wysokości stołu. Ze stopkami poziomującymi stoją równo na nierównej podłodze. Używane nogi są tanie, bo renowacje wymieniają je rutynowo.

Czy rozbieranie starego flippera na części to coś złego?

Wszystko zależy od maszyny. Popularny tytuł ze startym playfieldem i zmurszałą obudową to rozsądny kandydat. Tytuł rzadki albo z krótkiej serii jest wart więcej dla renowatora niż dla twojej ściany — sprawdź Internet Pinball Database i zapytaj na forum, zanim się zdecydujesz.

Źródła i dalsza lektura

• Internet Pinball Database — ustalenie tytułu, rocznika i nakładu
• The Pinball Scientist — zestaw oświetlenia playfielda do zawieszenia na ścianie
• Tiltcycle — oprawione i podświetlane playfieldy (źródło danych 24×44 cala / 30 lb / kołki 100 lb)
• Wiki Pinball Makers — wymiary playfieldów u różnych producentów
• Archiwum porad naprawczych Mr. Pinball — konserwacja i przechowywanie backglassu
• Pinside — porady dotyczące wieszania playfieldów